گزارش شده توسط Jia Puyu، اخبار هوانوردی غیرنظامی چین / شبکه هوانوردی غیرنظامی چین: در ساعات اولیه 21 سپتامبر، فرودگاه Jiaxing Nanhu تمام{1}}مسیر باری خود را به لوکزامبورگ راه اندازی کرد. روز بعد، مسیر بار به شیکاگو به عنوان دومین سرویس باربری فرودگاه در آمریکای شمالی افتتاح شد. در حالی که مسیرهای هوایی جدید به سرعت در حال گسترش هستند، پایانه های بار هوایی زمینی چین نیز ظرفیت خود را افزایش می دهند. اخیراً، ترمینال بار هوایی متقابل-که شنژن و چینگدائو را به هم متصل می‌کند، مورد بهره‌برداری قرار گرفت و فاز دوم ترمینال باربری بین‌المللی خطوط هوایی سیچوان در فرودگاه بین‌المللی چنگدو تیانفو به پایان رسید.
مسیرهای جدید و پایانه‌های جدید منعکس‌کننده دگرگونی تجارت بار فرودگاهی هستند: تغییر از گسترش مقیاس به بهینه‌سازی ساختاری، بهبود کارایی و ایجاد انعطاف‌پذیری. شبکه مسیر با سرعت در حال گسترش است و منظره هاب را تغییر شکل می دهد. مدل های خدمات برای افزایش ظرفیت خدمات به نوآوری ادامه می دهند. صنایع در زنجیره‌های کاملی قرار می‌گیرند و ادغام عمیق فرودگاه‌ها، صنایع و شهرها را ممکن می‌سازند. امروزه، مراکز حمل و نقل هوایی، با عملکرد مؤثر و رقابت و هماهنگی متمایز، مسیر رشد جدیدی را ترسیم می‌کنند و از توسعه تجاری متنوع چین و-بازی-در سطح بالا حمایت می‌کنند.
طرح هاب جدید بر اساس رقابت و هماهنگی متمایز ساخته شده است
داده‌های منتشر شده توسط فدراسیون لجستیک و خرید چین نشان می‌دهد که در هشت ماه اول سال جاری، 115 مسیر هوایی بین‌المللی جدید در سراسر کشور افتتاح شد و 292 پرواز هفتگی رفت و برگشت-به آن افزوده شد. شبکه مسیر هوایی شاهد گسترش شدیدی بوده است. همراه با رشد بازیگران بازار و ترکیب بار ارتقا یافته، مسیرهای جدید شکل‌گیری شبکه حمل و نقل هوایی را که اقتصادهای بزرگ جهانی را پوشش می‌دهد سرعت می‌بخشد.
همانطور که شبکه متراکم تر می شود، منظره هاب تغییر شکل می دهد. کریدورهای بار هوایی با محوریت چهار مجموعه-کلاس جهانی فرودگاه - پکن-تیانجین{{4}منطقه هبی، دلتای رودخانه یانگ تسه، گوانگدونگ-هنگ کنگ-منطقه خلیج بزرگ ماکائو و منطقه چنگدو{7}به تدریج {{8}چونگ شکل گرفته‌اند. شبکه مسیر به آسیای جنوب شرقی و آسیای شمال شرقی می رسد، با اتصال بهبود یافته به اروپا، آمریکا و اقیانوسیه. فرودگاه Ezhou Huahu، هاب اختصاصی بار، همچنان به تقویت عملکرد خود ادامه می دهد. ظرفیت بار هوایی در ژنگژو، تیانجین، هفی و دیگر هاب ها به طور پیوسته در حال افزایش است. یک سیستم هاب باری چند لایه در حال شکل گیری است، با فرودگاه ها که رقابت و هماهنگی متفاوتی را دنبال می کنند و هر کدام از نقاط قوت خود استفاده می کنند.
در این زمینه، فرودگاه Ezhou Huahu - چهارمین فرودگاه باری اختصاصی جهان و اولین فرودگاه باری اختصاصی آسیا - انتظارات بالایی دارد. پس از شب، پیش بند همچنان روشن می ماند و تقریباً هر سه دقیقه یک بار{3}}یک هواپیمای باری پر می شود. محصولات تازه از سراسر جهان به اینجا می رسد و می تواند روز بعد به تمام نقاط چین برسد، در حالی که غذاهای محلی در امتداد رودخانه یانگ تسه را می توان در عرض دو روز به سراسر جهان ارسال کرد. این فرودگاه با پشتیبانی از قابلیت «تحویل در سراسر کشور-تحویل روز آینده و تحویل یک شبه جهانی» در حال تبدیل شدن از اقتصاد کریدور به اقتصاد مرکزی است. از سپتامبر امسال، فرودگاه Ezhou Huahu 122 مسیر باری را راه‌اندازی کرده است که بیش از 170 کشور و منطقه در سراسر جهان را پوشش می‌دهد و از نظر تعداد مسیرهای باری کامل، رتبه اول را در چین دارد.
فرودگاه جیاکسینگ نانهو به عنوان دومین فرودگاه باری اختصاصی چین، مسیری متمایز را ایجاد کرده است و شکاف های زنجیره تامین را در میان مراکز بزرگ از جمله فرودگاه های شانگهای پودونگ و هانگژو شیائوشان پر کرده است. جیاکسینگ که در قلب جغرافیایی دلتای رودخانه یانگ تسه واقع شده است، از یک موقعیت عالی برخوردار است اما مدت‌هاست که دسترسی مستقیم هوایی جهانی نداشت. مراکز اصلی موجود در دلتای رودخانه یانگ تسه به محدودیت های ظرفیت خود نزدیک می شوند و شانگهای پودونگ نیز وظایف سنگین حمل و نقل مسافر بین المللی را بر عهده دارد. از این رو، فرودگاه‌های اختصاصی بار مانند Jiaxing Nanhu برای به اشتراک گذاشتن حجم کار، تشکیل یک الگوی توسعه چند-حمایتی با هماهنگی خدمات مسافری و باری، ضروری است.
با بازگشایی مسیرهای داکا، بوداپست، لس آنجلس و سایر مقاصد متوالی، محموله‌هایی که توسط فرودگاه جیاکسینگ نانو اداره می‌شود، از کالاهای صنعتی سبک سنتی به محصولات-با ارزش افزوده{1}}بالا تبدیل شده است. طبق برنامه ریزی، این فرودگاه 20 مسیر حمل بار بین المللی را در سال جاری راه اندازی خواهد کرد، در ابتدا شبکه ای ایجاد می کند که در سراسر آسیا تابش می کند و به اروپا و آمریکا می رسد و از یک شهر آبی در جنوب رودخانه یانگ تسه به یک دروازه جهانی تبدیل می شود.
پروفسور Ouyang Jie از دانشکده علوم و مهندسی حمل و نقل، دانشگاه هوانوردی غیرنظامی چین، بیان می کند که هاب های بار هوایی چین باید تخصیص وظایف متمایز را بر اساس موقعیت مکانی، صنعتی و موقوفات زیرساختی مربوطه دنبال کنند. مراکز حمل بار دروازه جامع شامل شانگهای پودونگ، شنژن و ژنگژو باید از ظرفیت بار شکمی پروازهای مسافری و شرایط بندری سالم، تمرکز بر کالاهای عمومی،{1}}کالاهای تجاری خارجی با ارزش بالا و محموله‌های ویژه مانند-داروهای زنجیره‌ای سرد، سرمایه‌گذاری کنند. مراکز اختصاصی بار مانند Ezhou Huahu و Jiaxing Nanhu باید بر روی یکپارچه سازی کامل باربری و حمل و نقل برای تحویل سریع، ایجاد مراکز انتقال فوق العاده برای شرکت های لجستیک تمرکز کنند. این یک چارچوب مکمل ایجاد می کند: مرتب سازی متمرکز کامل باربری + توزیع عمومی محموله های شکمی.
در سرتاسر چین، ظرفیت خدمات محموله جامع مراکز هوایی بین‌المللی در شانگهای، گوانگژو و پکن در شرق همچنان در حال بهبود است. هاب‌های مرکزی در ووهان، ژنگژو و چانگشا برای تقویت ارتباط انتقال با یکدیگر رقابت می‌کنند، در حالی که فرودگاه‌های غربی در حال گسترش پوشش خدمات هستند.
در سال 2025، شش فرودگاه در سراسر کشور به ظرفیت بار و پست سالانه بیش از 1 میلیون تن دست یافتند. فرودگاه پودونگ شانگهای 4.0939 میلیون تن محموله و پست را جابجا کرده است که در این میان محموله های بین المللی و منطقه ای به 3.7354 میلیون تن رسیده است که بیش از 91 درصد را شامل می شود. فرودگاه گوانگژو بایون 2.4399 میلیون تن محموله و پست ثبت کرده است که حجم بین المللی و منطقه ای آن 1.6033 میلیون تن (65.7 درصد) است. فرودگاه شنژن بائوآن 2.0509 میلیون تن، از جمله 1.0666 میلیون تن محموله بین المللی و منطقه ای (52 درصد) را جابجا کرده است. ظرفیت حمل بار فرودگاه پایتخت پکن به 1.5509 میلیون تن رسید. فرودگاه های پکن، شانگهای و گوانگژو روی هم 40.7 درصد از باربری کل فرودگاه های تجاری داخلی را تشکیل می دهند.
با رقابت بیشتر فرودگاه ها در بازار، جدا شدن از رقابت همگن یک چالش اجتناب ناپذیر است.
پروفسور اویانگ پیشنهاد می کند که یک استراتژی کل نگر برای سیستم هاب بار اتخاذ کنید. هاب های شرقی باید اتصال با اروپا، آمریکا، ژاپن و کره جنوبی را در اولویت قرار دهند. هاب های مرکزی قاره اوراسیا را به هم متصل می کنند. قطب های غربی مسیرهای خود را به آسیای مرکزی، غرب آسیا و آفریقا گسترش می دهند. این امر همراه با پایگاه‌های باربری خارج از کشور، خلأهای موجود در کریدورهای هوایی برای همکاری جنوب-را پر می‌کند و یک شبکه بار هوایی چند لایه تشکیل می‌دهد که خدمات داخلی و بین‌المللی را متعادل می‌کند، محموله‌های عمومی، بسته‌های سریع و محموله‌های ویژه را پوشش می‌دهد. این کشور از توسعه جاده ابریشم هوایی حمایت می کند و مبادلات تجاری و اقتصادی بین کشورهای شریک کمربند و جاده را تسهیل می کند.
افزایش سرعت: نوآوری در مدل های عملیاتی
رقابت بین هاب بار نه تنها در شبکه های مسیر بلکه در قابلیت خدمات نیز نهفته است. طرفی که یک زنجیره لجستیکی راحت‌تر، پایدارتر و انعطاف‌پذیرتر بسازد، ابتکار عمل را به دست خواهد گرفت. در سال‌های اخیر، فرودگاه‌های سراسر کشور برای مهندسی مجدد فرآیند و نوآوری مدل تلاش کرده‌اند تا کارایی را از طریق اصلاحات افزایش دهند.
یک تغییر برجسته، جابجایی پایانه های بار است. در آگوست 2025، اولین رکورد-پرونده ترمینال محموله هوایی فراگیر در چین راه اندازی شد که عملکردهای فرودگاه مانند غربالگری امنیتی و پالت سازی را به درب شرکت ها منتقل می کرد. پیش از این، کالاهای شرکت‌های کونشان و مناطق اطراف آن برای انجام این روش‌ها نیاز به انتقال چندگانه به فرودگاه شانگهای داشتند. اکنون می توان تمام مراحل را در ترمینال پیش رو تکمیل کرد و به دنبال آن کامیون های شاتل اختصاصی به فرودگاه شانگهای پودونگ انجام می شود. زمان تحویل لجستیک از کونشان به شانگهای بیش از 60٪ بهبود یافته است و هزینه های عملیاتی شرکت ها بیش از 30٪ کاهش یافته است. این دقیقاً تقاضای شرکت‌های دلتای رودخانه یانگ تسه برای کنترل سرعت و هزینه را برآورده می‌کند، و کانال‌های حمل و نقل هوایی سریع را برای تولید-بالا{10}}و تجارت الکترونیک{11} فرامرزی باز می‌کند.
در حالی که ترمینال‌های فوروارد حمل بار را به کارخانه‌ها نزدیک‌تر می‌کنند، فرودگاه شنژن پایانه‌های پراکنده-سایت را به یک شبکه یکپارچه متصل می‌کند تا شعاع خدمات هاب را گسترش دهد. پس از پایانه‌های ارومچی، شیان و لانژو، امسال سه سایت تعاونی جدید در هانگژو، هوهات و چینگدائو اضافه شد و پیوندها را با قطب‌های هوایی اصلی در دلتای رودخانه یانگ تسه و شمال چین تقویت کرد. ترمینال موقعیت یابی شنژن{3}}کراس{4} چینگدائو که به تازگی راه اندازی شده است، گره های تدارکات هوایی فرودگاه شنژن را در اطراف لبه بوهای بهینه می کند و زمان حمل و نقل بار را کوتاه می کند و راندمان و کیفیت خدمات کلی را ارتقا می دهد. شبکه پایانه‌ای چند{6}}نقطه‌ای-به‌طور مؤثر زمان انتقال را کاهش می‌دهد و پوشش خدمات لجستیکی هاب شنژن را گسترش می‌دهد.
ساده سازی مراحل انتقال نیز در حال انجام است. تحت مدل نظارت مستقیم در فرودگاه بین‌المللی چنگدو تیانفو، کالاهای وارداتی و صادراتی که بین پروازهای داخلی و بین‌المللی منتقل می‌شوند، می‌توانند مستقیماً بدون خروج از ترمینال بار، از طریق بررسی ورودی، تعویض آشکار و تعویض برچسب در منطقه هوایی فرودگاه انجام شوند. بر اساس این مدل، کالاهایی که بین پروازهای داخلی و خارجی جابه‌جا می‌شوند، دو مرحله تحویل و یک بررسی امنیتی را نادیده می‌گیرند و زمان ترانزیت را بیش از 5 ساعت در مقایسه با گردش‌های کاری سنتی کاهش می‌دهند، ترخیص کالا از گمرک را تسریع می‌کنند و هزینه‌های لجستیک را کاهش می‌دهند.
در داخل کشور، فرودگاه تیانجین بینهای خدمات انتقال هوایی-ترمینال، متقاطع-هواپیماهای داخلی-به{3}}را ارائه کرد. یک منطقه حمل و نقل و مرتب سازی اختصاصی در انبار داخلی هوانوردی تعیین شده است که توسط کارکنان اختصاصی و به اشتراک گذاری اطلاعات پشتیبانی می شود. کمترین زمان اتصال انتقال در حال حاضر تقریباً به 3.5 ساعت می رسد.
دیجیتالی شدن عملیات ترمینال داخلی را متحول کرده است. پس از راه اندازی ترمینال بار هوایی بندر هوشمند در فرودگاه شانگهای پودونگ، 75 لیفتراک بدون سرنشین، تردد خودکار از درب به درب را انجام می دهند. چهار خط مرتب‌سازی دایره‌ای سریع-به ظرفیت مرتب‌سازی بیش از 10000 بسته در ساعت دست می‌یابند. یک سردخانه حرفه ای 15000 متری از دمای قابل تنظیم از -60 درجه تا 25 درجه پشتیبانی می کند. غربالگری امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی از ایمنی محافظت می کند و در عین حال کارایی بازرسی را افزایش می دهد. در مقایسه با پایانه‌های معمولی، پورت هوشمند بازده عملیاتی کلی را دو برابر می‌کند و مداخلات دستی را تا بیش از 50 درصد کاهش می‌دهد.
تحول دیجیتال به پردازش اسناد نیز گسترش می یابد. به عنوان تنها فرودگاه آزمایشی چین برای حمل و نقل الکترونیکی هوایی، فرودگاه ژنگ ژو شین‌ژنگ نوآوری‌هایی از جمله بارنامه الکترونیکی هوایی، سیستم‌های استاندارد حمل و نقل و پلت‌فرم اطلاعات حمل و نقل هوایی را توسعه داده است.
از ترمینال‌های پیشرو و نوآوری عملیاتی گرفته تا توانمندسازی دیجیتال، کسب‌وکار باربری فرودگاه از-کاربری در سایت به بهره‌برداری اکوسیستم تبدیل می‌شود. همه این نوآوری ها در نهایت به یک سوال پاسخ می دهند: محموله هوایی چه ارزشی می تواند برای توسعه صنعتی، شهری و منطقه ای داشته باشد؟
یک میدان گرانشی جدید: توسعه یکپارچه فرودگاه ها، صنایع و شهرها
هر برخاستن از یک پرواز باری هوایی بر روی زمین - در صنایع مرتبط- فرودگاه، روی میزهای ناهارخوری افراد، و بر روی نقشه راه شهر باز می‌گردد.
منطقه اقتصادی فرودگاه جیاکسینگ که توسط مراکز حمل بار اختصاص داده شده است، جذابیت صنعتی قوی را نشان می دهد. این منطقه با تکیه بر فرودگاه جیاکسینگ نانهو، یک سیستم صنعتی "1+3" با محوریت لجستیک هوایی ایجاد می‌کند که توسط-تجارت فرامرزی، خدمات تولیدکننده و تولید{3}}با هدف تولید بالا{4}} فرودگاهی پشتیبانی می‌شود. آمارها نشان می‌دهد که این منطقه 23 پروژه لجستیک هوایی، 5 پروژه تجارت فرامرزی، 37 پروژه ساخت فرودگاهی{10}}بالا{11}}و 10 پروژه خدمات تولیدکننده را امضا کرده است. یک شهر فرودگاهی جدید که فرودگاه، صنعت و توسعه شهری را ادغام می کند در حال ظهور است.
در ازو، فرودگاه هوآهو در حال تغییر از اقتصاد کریدوری به اقتصاد مرکزی است. با استفاده از حمل و نقل هوایی سریع، لجستیک، تجارت، تولید، مالی و عوامل دیگر به سرعت در حال جمع شدن هستند. صنایع فرودگاهی-از جمله تولید دقیق،-غذای تازه فرامرزی، تجارت الکترونیکی فرامرزی-و پزشکی زیستی در حال تشکیل خوشه‌هایی هستند. این فرودگاه به یک پلت فرم باز تبدیل شده است که زنجیره های تامین جهانی را سازماندهی می کند و ترافیک پروازهای باری را به دستاوردهای صنعتی ملموس تبدیل می کند.
لجستیک هوایی منطقه ای به عنوان مویرگ های کل شبکه عمل می کند و منابع مشخصه را از مناطق دوردست به زنجیره های تامین ملی و جهانی متصل می کند. رشد -اقتصادهای سطح شهرستان و افزایش{2}}بازارهای سطح پایین‌تر، محموله‌های محصولات کشاورزی تازه، بسته‌های کوچک تجارت الکترونیکی-و کالاهای تولید شده سبک را افزایش داده و محرک‌های رشد جدیدی ایجاد کرده است. کلید توسعه لجستیک هوایی منطقه ای در کاوش در صنایع ویژه محلی، یکپارچه سازی منابع بار پراکنده، پیوند دادن هاب تنه از طریق مسیرهای تنه و تغذیه کننده ترکیبی، و تبدیل حمل و نقل هوایی تغذیه کننده از پشتیبانی غیرفعال به رشد خود{5}} نهفته است.
فرودگاه Qitai Jiangbulak در سین کیانگ یک نمونه معمولی است. در 11 ژوئن، 758 کیلوگرم زردآلو سفید و طالبی مستقیماً از اینجا به فوژو منتقل شد و همان شب وارد بازارهای محلی شد. این فرودگاه به‌عنوان یک مرکز هوایی منطقه‌ای شمالی سین‌کیانگ، سیاست‌های{4}دوستانه بار را برای کاهش بسیار زیاد هزینه‌های لجستیک خروجی برای تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان معرفی کرده است. در پشت همان تحویل یک روزه میوه‌های تازه، صنایع جنگلداری و دامداری محلی ارتقا یافته، و مینیاتوری از شهرستان‌های غربی که در چرخه اقتصاد داخلی ادغام شده‌اند، نهفته است.
محموله هوایی همچنین دامنه تشعشعات بندری را گسترش می دهد و به شهرهای داخلی امکان دسترسی به "بندرهای دریایی" را می دهد. فرودگاه شیان شیان یانگ در سال جاری چندین مسیر باری کامل-به غرب را راه اندازی کرد و تبادلات تجاری و اقتصادی بین شانشی و اروپا در زمینه اطلاعات الکترونیکی، تولید تجهیزات و پزشکی زیستی را تسهیل کرد و یک پل هوایی برای صادرات «شانشی{2}}ساخته به اروپا ساخت. در همین حال، سود سهام باز بودن به قدرت صنعتی تبدیل می شود. Airport New City بر روی صنایع فرودگاهی{5} مانند زیست پزشکی، تعمیر و نگهداری هواپیما و حفاظت از محیط زیست برای ترویج خوشه‌بندی صنعتی تمرکز می‌کند و جاده ابریشم هوایی را به یک محرک برای ارتقای صنعتی تبدیل می‌کند.
چالش ها از جمله نوسان تقاضای خارجی، رقابت محموله های منطقه ای و فشار بر هزینه های عملیاتی همچنان وجود دارد. در مواجهه با فرصت‌ها و چالش‌ها، چگونه فرودگاه‌ها می‌توانند از آن عبور کنند، ظرفیت هاب را ارتقا دهند و رشد اقتصادی منطقه‌ای را بهتر تأمین کنند؟
پروفسور اویانگ سه پیشنهاد را مطرح می کند. اول، تقویت عملکرد مراکز حمل و نقل جامع، بهبود سیستم حمل و نقل چندوجهی زمینی-برای افزایش کارایی حمل و نقل و تبدیل حجم ترافیک به ارزش حفظ شده. ثانیاً، کار هماهنگ را در میان مراکز حمل و نقل هوایی بین‌المللی "{3}}N" ترویج دهید، موقعیت عملکردی را روشن کنید و یک شبکه متمایز و هماهنگ تشکیل دهید. سوم، استفاده از فرصت‌ها از استقرار زیرساخت‌های محاسباتی هوش مصنوعی جهانی، پاسخگویی به تقاضای حمل و نقل برای کالاهای{{5} با ارزش بالا مانند تراشه‌ها، ارتقاء قابلیت‌های پشتیبانی حرفه‌ای برای زنجیره سرد و محموله‌های بزرگ، و تعمیق یکپارچگی بین لجستیک هوایی، تولید پیشرفته و صنایع دیجیتال. همچنین بهینه‌سازی مداوم شبکه‌های مسیر بین‌المللی بار، نوآوری در مدل‌های بندری و عملیاتی، و توسعه کیفیت بالا-اقتصاد منطقه‌ای و ملی از طریق ارتقاء هاب ضروری است.
از باز کردن یک مسیر واحد تا تشکیل یک شبکه کامل و تقویت خوشه‌های صنعتی، محموله هوایی در حال ایجاد کریدور هوایی بازتر و انعطاف‌پذیرتر برای تجارت خارجی است. در آغاز پانزدهمین دوره-برنامه پنج ساله، منحنی جدیدی از توسعه با کیفیت-بالا را ترسیم می کند.
تفسیر کوتاه: مسیر رشد مراکز بار را در میان رقابت و هماهنگی مشخص کنید
از آغاز سال جاری، شبکه حمل و نقل هوایی بین‌المللی چین همچنان در حال گسترش است و ساخت زیرساخت‌های بار در سراسر فرودگاه‌ها سرعت می‌گیرد. در میان توسعه پررونق محموله هوایی، مشکلاتی از جمله رقابت همگن، عملکردهای همپوشانی و هدر رفتن منابع به تدریج پدیدار شده است. تنها با تعریف مسیرهای توسعه روشن و پیگیری توسعه متمایز در میان رقابت و هماهنگی صنعتی، هاب ها می توانند شتاب داخلی را باز کنند و به رشد پایدار دست یابند.
برای یافتن مسیر درست، هاب ها باید بر روی مواهب محلی بنا شوند و برای فرار از رقابت همگن، تخصیص کار متمایز را اتخاذ کنند. به عنوان مثال، هاب های باربری دروازه جامع و هاب های اختصاصی بار هر کدام دارای نقاط قوت و ضعف هستند. همزیستی مکمل آنها را قادر می سازد تا به طور کامل از مزایای مربوطه استفاده کنند. تمایز جغرافیایی نیز مهم است. هاب های شرقی گشایش خارجی را تسهیل می کنند، هاب های مرکزی به عنوان گره های اصلی حمل و نقل عمل می کنند، و هاب های غربی بازارهای آسیای مرکزی، غرب آسیا و آفریقا را هدف قرار می دهند. این طرح کل نگر در سراسر کشور از رقابت بی نظم و در عین حال گسترش پوشش شبکه و افزایش ظرفیت هاب جلوگیری می کند.
علاوه بر این، نوآوری در مدل های خدمات محموله، زیربنای رقابت هاب است. در سال‌های اخیر، مراکز بار در سرتاسر چین، مسیرهای نوآوری متفاوتی را بر اساس نقاط قوت جغرافیایی و نیازهای صنعتی بررسی کرده‌اند: پایانه‌های پیشرو زمان هدایت و هزینه‌های شرکت را کاهش می‌دهند. جریان کار انتقال ساده مدت زمان حمل و نقل را تا حد زیادی کوتاه می کند. تحول دیجیتال، عملیات هوشمند را برای بهره وری بالاتر ممکن می سازد. این پیشرفت های متمایز متناسب با موقعیت و منابع هر هاب تنظیم شده است. تنها زمانی که نوآوری ها و چیدمان با مسیرهای توسعه آنها مطابقت داشته باشد، هاب ها می توانند به خدمات منحصر به فرد و برتر دست یابند.
علاوه بر این، توسعه هاب بار باید رشد منطقه ای را تقویت کند، حجم ترافیک را به ارزش حفظ شده و کریدورهای حمل و نقل را به هاب های کاربردی تبدیل کند. ارزش اصلی محموله هوایی صرفاً در افزایش تعداد مسیرها و ظرفیت بار نیست، بلکه در ایجاد اقتصاد واقعی محلی است. مراکز جامع بین‌المللی به خوشه‌های صنعتی در شهرهای بزرگ برای باز کردن کانال‌های خارج از کشور برای تولید-بالا متکی هستند. مراکز اختصاصی بار از طریق سرعت و ظرفیت مرتب سازی، سرمایه گذاری صنعتی را جذب می کنند. فرودگاه‌های کوچک منطقه‌ای، محصولات کشاورزی ویژه سطح استان را به شبکه‌های لجستیک هوایی متصل می‌کنند. انواع مختلف فرودگاه ها، ایفای نقش های مربوطه و کار پشت سر هم، واقعاً می توانند به نفع اقتصادهای منطقه باشند.
رقابت باعث پیشرفت سریعتر می شود. همکاری امکان پرواز دورتر را فراهم می کند. توسعه محموله های هوایی با چالش ها و فرصت ها روبرو است و توسعه هاب همچنان یک کار دشوار است. فرودگاه ها باید به موقعیت خود پایبند باشند، توسعه هماهنگ را تحت رقابت منظم دنبال کنند، کارایی را از طریق نوآوری در مدل افزایش دهند، از طریق یکپارچگی صنعتی شتاب بیافزایند و انعطاف پذیری را از طریق همکاری بین{2}}منطقه ای تقویت کنند. این یک شبکه محموله هوایی قوی‌تر ایجاد می‌کند و پشتیبانی طولانی‌مدت برای تجارت متنوع و توسعه اجتماعی-اقتصادی منطقه‌ای فراهم می‌کند. (ویرایش ژانگ وی، تصحیح توسط لی جیوی، بررسی هان لی) برگرفته از شبکه هواپیمایی کشوری چین
نظر دهید
فرودگاه Jiaxing Nanhu به عنوان یک مرکز حمل بار اختصاصی در دلتای رودخانه یانگ تسه قرار دارد و شکاف های زنجیره تامین را در میان هاب های بزرگی مانند فرودگاه های شانگهای پودونگ و هانگژو شیائوشان پر می کند. چنین رقابت متفاوتی به معنای افزایش تقاضا برای باربری کامل و{1}}ULDهای بار بزرگ (دستگاه‌های بار واحد) در فرودگاه‌های باری اختصاصی است. راه اندازی مسیرهای جدید مستقیماً تقاضای پشتیبانی برای تجهیزات بارگیری از جمله پالت ها و کانتینرهای هوا را افزایش می دهد.